N - Ö . KÖYLERİMİZ

  • SAYFAYA DÖN
  • ZİLE ' NİN SİTELERİ
NARLIKIŞLA

ilçenin batısında yer alan Narlıkışla Köyü, Yapalak, Yaraş Sekikışla ve Bü-yüközlü köyleri ile komşudur, ilçeye uzaklığı 27 km. Olan köyün yolunun 21 km.si asfalttır. Eski ismi Derekışla olan köyün Çekerek Irmağı kenarında bir dere içerisinde kurulmuş olmasından dolayı bu ismi aldığı sanılmaktadır, ismi daha sonra Narlıkışla olarak değiştirilmiştir. 350 yıl önce Mehmet Kahya, Paşa Kınalıoğlu, Kara Fatmaoğlu ailelerince kurulduğu söylenmektedir. 54 haneden ibaret olan köyde, geliri tarım ve hayvancılığa dayanır. 900 dekar kıraç, 200 dekarı sulak arazisinde buğday, şeker pancarı, nohut, soğan, mercimek yetiştirilmektedir. 20 adet traktör bulunan köyde sulama su motorları ile yapılmaktadır. 250 küçükbaş, 300 büyükbaş hayvan bulunmaktadır. Modern tarım aletleri ile beraber fenni gübre kullanılır. Arazinin yetersizliği nedeniyle köyden kentlere göç görülmektedir. 1983 yılında Devlet-Vatandaş işbirliği ile yapılan köyün okulunun 1 dersliği ve 1 lojmanı bulunmaktadır. Okulda halen 46 öğrencisi bulunmakta olup, okuma-yazma oranı % 70'dir.
Nüfus planlamasına dikkat edilmeyen köyde sağlık sorunları ilçede çözümlenmektedir. Az da olsa üfürükçülük, muskacılık gibi usullerle şifa arayanlara rastlanılmaktadır. eski bir camisi mevcut olup, halk içme suyu ihtiyacını umumi çeşmelerden sağlamaktadır. Kız görücü usulü ile istenir. Düğünlerde halay çekilir, simsim oyunu oynanır. Bazı önemli düğünlerde damadın çıktığı gün güreşler yapılır. Çok çeşitli oyunlar oynanır. Bahar aylarında yağmur duasına genellikle Karaşeyh Evliyasına ziyarete gidilir. Ev yapanlara malzeme ve işçilik yönünden yardım edilir. Evin temeli atılırken kurban kesme adettir. Evlere nazardan korunması için üzellik asıldığı, nal çakıldığı görülmektedir. Leyleğin ayaklarında ot ile gelmesi o yılın bereket içinde geçeceği şeklinde yorumlanır.

OLUKMAN

Kireçli Köyünün mezrası olarak kurulan Olukman Köyü 1948 yılında muhtarlık olmuş ve köy statüsüne kavuşmuştur. Köye ilk yerleşenler, merkez ilçeden hayvancılık için yaylaya çıkan Şatoğulları, Karabelaoğulları aileleridir, ilçenin kuzey doğusunda bulunan Olukman Köyü, merkez ilçeye Kireçli, Bayır ve Turhal'ın Ağcaşar köyleri ile komşudur. Köye 1936 yılında doğudan göç eden ailelerden yerleşen olmuştur. 1950 yılında büyük bir yangın tehlikesi atlatan köy ilçeye 6 km.mesafededir. 21 hanede olan köyde okur-yazar oranı % 65'dir. Bir derslikli ahşap okulda 17 öğrenci öğrenim görmektedir. İlköğretimden sonra orta öğretime devam edenler vardır. 800 dekarı kıraç 300 dekarı sulanabilir arazide , arpa, buğday, nohut, mercimek, ayçiçeği, şeker pancarı yetiştirilir. Arazinin verimsiz ve az olmasından dolayı köy dışında çeşitli iş kollarında çalışan bir hayli işçi vardır. 150 büyükbaş, 300 küçükbaş hayvan mevcuttur. Camii, ahşap bir okulu, otomatik telefonu, PTT acentası ve elektriği mevcut bulunan köyde içme suyu şebeke sistemi ile sağlanmaktadır. Sağlık sorunları ilçede çözümlenir, ilkel yöntemlere itibar edilmez. Çoban ve bekçinin medet umduğu tabiat üstü inanışlar yoktur.


OSMANPINARI

Köy halkı 1901 yılında Azerbaycan Türk Cumhuriyetinin Karabağ bölgesinden gelmiştir. İlk yerleşen Osman isminde bir kişinin yaptırdığı çeşmeden dolayı bu ismi aldığı söylenmektedir. İlçenin güneyinde yer alan Osmanpmarı Köyü Savcı, Yeşilce, Belkaya, Güngörmez ve Kurupınar köyleri ile komşudur, ilçeye 11 km. mesafededir. 1932 yılındaki bir deprem neticesinde köy çok zarar görmüştür. 1970 yılında eğitim-öğ-retime köy konağında başlanmıştır. Halen 2 öğretmeni ile 45 öğrencisi mevcuttur. Köyde açılan okuma-yazma kurslarına katılan 47 kişi kursu başarı ile bitirip diplomalarını almışlardır. 60 haneden ibaret olan köyde, okuma-yazma oranı % 70'dir. 1500 dekar kıraç arazisi bulunan köyde tahıl ve baklagiller yetiştirilmektedir. Köyde 150 büyükbaş, 100 küçükbaş hayvan mevcuttur. Kızlarpınarı denilen mevkii kutsal sayılmakta, her ayın 14'ü gecesinde 40 peri kızının buraya geldiğine inanılmaktadır. Köye ait Çapartma denilen yemek çeşidi meşhurdur. Akraba evliliği yaygındır.

ÖZYURT

İlçenin güney doğusunda bulunan Özyurt Köyü; Ütük, Şeyhnusrettin, Hasanağa, Sö-ğütözü ve Selamet köyleri ile komşudur. Eski adı Bildiş olan,sonradan Özyurt olarak değiştirilen köyün, 1876 yılında Kars'ın Çal-guvar Köyünden göçüp gelen aileler tarafından kurulduğu söylenmektedir. 1932 yılında bir sel felaketi, 1939 yılında ise bir deprem felaketi yaşayan Öz-yurt'un ilçeye uzaklığı 11 km.dir. 1990 nüfus sayımına göre 65 haneden ibaret olan köyde 493 kişi yaşamakta olup, okur-yazar oranı % 98'dir. 8000 dekar kıraç, 3000 dekar sulak arazisi bulunan köyde 750 büyükbaş, 60 küçükbaş hayvan vardır. Ençok buğday, arpa, şeker pancarı, mercimek, nohut, ayçiçeği yetiştirilmektedir. Üzümü ile tanınan köyde bağcılık ve meyvecilik yaygındır. 1939 yılından beri ilkokula sahip bulunan köye, 1969 yılında Devlet tarafından 4 derslikli ve 4 lojmanlı yeni bir okul yapılmıştır. Okulda 37 öğrenci öğrenim görmektedir. Okuma alışkanlığı çevre köylere göre yüksek olan köyde ilkokul sonrası öğrenime devam eden pek çok öğrenci mevcuttur. Çoğu D.D.Y. da çalışan 50 memur vardır. Halkın sağlık ihtiyaçları köydeki sağlıkevinden karşılanmaktadır. Köyün biri eski 2 camii, elektriği, telefonu, içme suyu, kanalizasyonu bulunmaktadır. Ev yapılırken temel atmada kurban kesme, uğur getirmesi için evlere üzellik ve boynuz asma adetleri olan Özyurt'da akrabalık ilişkileri çok güçlüdür. Kırık çıkık olaylarında köyde yaşayan bir şahsa büyük oranda rağbet edilmektedir